gülf. gürb.

"gezindiğim avare bir deniz kıyısı"

Permalink

tam söyleyecektim ne güzel

-sus dedi

sustum.

-bir ömür sussak mı böyle? dedim

sustu.

daha güzel oldu..

Permalink  :  /
Permalink

"insan yolda yürürken arkasında yürüyen bir insan tarafından eleştirilmese yüzü görülmeden, eve o kadar çok çay alırdım ki, şeker bile alırdım"

birsusmaegrisi:

her ağızdan geliyorsunuz, gelin tamam, çok çay var. insan okuduğundan daha az yazsa ve daha az konuşsa iki demlik yaparız çayı, kek yapmayı da öğrendim ve insan yolda yürürken arkasında yürüyen bir insan tarafından eleştirilmese yüzü görülmeden, eve o kadar çok çay alırdım ki, şeker bile alırdım.
tuvalette postmodernizmi sorunsallaştırdım. Sifonu çektim, göremezsiniz.

(birsusmaliegri-deactivated20120 gönderdi)

Permalink

hepimizin farklı konular için saçmalamaları var, birleştiğimizde bir anlam ifade ediyoruz aslında..ama birleşemiyoruz..teknolojiler geliştirip vicdanlarımızı küçülttük sanırım; radyasyon bize hiç yaramadı..halbuki bir dost yazmıştı ki :

”  “Makineleşmeyle geliştirdiğimiz hızın içine sıkışıp kaldık. Bereket bizi terketti. Bilgimiz bizi alaycı kıldı. Aklımız ise anlaşılmaz ve kaba… Çok düşünüp az hissettik. Teknolojiden çok insanlığa, zekadan çok nezakete ihtiyacımız yok mu?” Charlie CHAPLIN  ”

Permalink küçük köprülerle uzak yerlere gitmek mümkün olduğunda,
Gideceğim.
Permalink  :  /
Permalink

çalgısız yaşayamaz, ölürler: Arabesk acılar koleksiyonu yapıyorum. İçinde yaşamışlığım az, düşünce...

birsusmaegrisi:

Arabesk acılar koleksiyonu yapıyorum. İçinde yaşamışlığım az, düşünce gücüyle kahrolunmuşluğu çok acılar.
Belki de saçlarım ondan kabarıktır. ve üzünç’ün dediği gibi yanmamış, kesilmemiş, bakımsız. Bir acıyla baş rolde sanırsın.
Belki senin gözlerin billur bir pınardır ve ruhuma neşe sunuyordur,…

(birsusmaliegri-deactivated20120 gönderdi)

Permalink  :  /
Permalink

….ka..yb..ol..d…um…

Günlerden İstanbul. Taşkışla’da 216’dayım. Gökyüzüne yazıyorum şimdi. Hayallerim neydi diye düşünüyorum. Biraz silik kalemim, yazdığım anda bir gürültüyle yok oluyorlar. Hayallerim neydi ?

Çok öğrenmek istiyorum. Çok şey bileyim, onları beynimde karıştırayım filan. Bilmek istiyorum ama, sanki yapamıyor gibiyim. Tuhaf bir his kaplıyor içimi…

Oysa ben herşeyi yapabileceğimden emindim. Her mesleğin, her sorunun, hemen hemen her karmaşanın üstesinden gelirim sanıyordum. Ne yani, olmuyor mu ? Dünyada başarısız olacağım tek işi mi seçtim diye düşünüyorum şu günlerde. Ama ben onu yapmak istiyorum ?

Döndüm döndüm merdivenlerde, gökyüzünü içime çektim şimdi. Peki benim hayallerim neydi ? Not tuttum bütün ders, yorgun bir bilekle, yorgun bir beyinle..yine de yazmaya çalışıyorum. Ödevler veriyorlar yapamadıklarıma. Çıkıp gidemesem de üçe kadar sayıp ruhumu özgür bırakacağım şimdi; bir, iki, üç..hoşçakal gülfer ve 216..

Permalink  :  /